Taraklı Kaymakamlığı sitesinden alınmıştır.

AKÇAPINAR KÖYÜ

      TARİHÇESİ:

       Tarihi kaynaklara bakıldığında bölgede, Hititlerin- Frigyalıların- Lidyalıların- Perslerin- Bitinya Krallığının- Bizanslıların- Anadolu Selçuklu Beyliklerinin yaşadığı görülmektedir.
         Osmanlı Devletinin kurucusu Osman Gazi’nin kumandanlarından Samsa Çavuş ve Köse Mihail komutasındaki birlikler, 1290 yılından sonra bölgeyi Harmankaya Tekfurluğuna bağlı olarak yaşayan Rumların elinden almışlar, köyün de içinde bulunduğu çevre böylece Osmanlı Oğullarının eline geçmiştir.       
      Horasan Erenleri adı verilen gönül ehlinin, bölge halkının maneviyatında önemli yeri vardır. Bu Erenlerin türbeleri ulu bir çınar gibi zamanımıza kadar gelmiş, halkın huzur kaynağı olmuştur. Kükürt Köyü Erenleri- Gökçeözü Köyü Erenleri ve Akçapınar Köyü Erenleri bunlardandır.
       Tarihi ipek yolunun Nallıhan- Demirhan- Curcurhan- Kervan üzerinden Taşhan ve Vezirhan yol güzergâhının Curcurhan mevkiinde, Dede adında veli bir kişiye ait türbenin bulunması; yol yapımı esnasında insan iskeleti kemiklere rastlanması; su kanalı eski olan bir çeşmenin bulunması; burada bir han olduğuna ve buranın bir yerleşim yeri olduğuna işaret etmektedir. Bu hana, çeşmeden akan suyun az olmasından dolayı Curcurhan denildiği düşünülmektedir.
        Köyün ortasındaki çeşmenin başında horasandan yapılma bir su tünelinin bulunması, köy mezarlığında bulunan ağaçların yaşları, köyün tarihinin eskiye dayandığını göstermektedir.
       Osmanlılarla birlikte bölgeye gelen halkın, su kaynaklarının bulunduğu yerlere yerleştikleri, tarım ve hayvancılıkla uğraştıkları anlaşılmaktadır
      Dağınık halde yaşayan bu insanların, daha sonra bulundukları Eskiköy, Akçapınar,  Yukarıköy, Kaşıkçı, Kirlik ve Martçamı denilen yerlerden ayrılarak bir araya geldikleri ve bugünkü köyün bulunduğu yere yerleştikleri, adına da AKÇAPINAR KÖYÜ isminin verildiği söylenmektedir.
          
                    
             DOĞA YAPISI-İKLİM VE BİTKİ ÖRTÜSÜ:

         Köy, Osmanlı Devletinin kuruluş merkezi Söğüt’ün doğusunda yer almakta olup, Taraklı ilçesine 15 km. Sakarya iline 85 km. mesafededir. Karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak, kışları soğuktur. Bozkır halindedir. Yer yer çalılıklar ve meşelikler bulunur.
       
      HALKI VE NÜFUSU:

            Köy, altmış beş hane civarında olup nüfusu dışarıda olanlarla birlikte üç yüz kişiyi geçmektedir. Halkı, Osmanlılarla birlikte bölgeye gelip yerleşen manavlardandır. Manavlar: Anadolu Türküdür. Göçerliliği bırakıp zıraat yapmaya başladıklar için kendilerine bu isim verilmiştir. İnsanları mülayim, uyumlu ve sakindir.

           EKONOMİ VE GELİRİ:

           Gelir, tarım ve hayvancılığa dayanır. Son senelerde meyvecilikte; özellikle kiraz ve vişne yetiştirilmesinde hızlı bir gelişme göstermiştir. Sebzecilik ihtiyacı karşılayacak kadar yapılır. (2007)

     KAYNAKLAR:

Ord. Prof. İsmail Hakkı Uzunçarşılı’nın Osmanlı Tarihinden; Joseph von  Hammer’in  Osmanlı Devlet Tarihinden; Aşıkpaşazade Tarihinden; Köyün Büyüklerinin Bilgilerinden faydalanarak hazırlanmıştır.